Dr. Frido Welker (groeide op in Harderwijk) is verbonden aan de universiteit van Kopenhagen. Zijn onderzoek spitst zich toe op oude eiwitten die bewaard zijn gebleven in de fossiele resten van Pleistocene zoogdieren, Neanderthalers, en andere uitgestorven mensachtigen. Zijn onderzoek brengt hem regelmatig buiten Europa, want de menselijke
evolutie kent geen grenzen.
Maar hoe bestuderen we die oude eiwitten? Wat kunnen ze ons vertellen over het leven van mensachtigen in het verleden, tijdens de ijstijden? Kunnen we oude eiwitten gebruiken om nieuwe inzichten te verkrijgen in de evolutionaire verhoudingen tussen uitgestorven mensachtigen en ons? En wat als het gaat om onze eigen evolutie, als moderne mens? De analyse van (erg) oude eiwitten staat in zijn kinderschoenen, maar leidt nu al tot nieuwe inzichten op deze vragen. Via de laatste Neanderthalers in Europa naar de eerste mensachtigen op de Tibetaanse hoogvlakte gaan we terug naar de eerste moderne mensen in Europa, zo’n 48,000 jaar geleden.
Na een bachelor archeologie aan de U niversiteit van Leiden stak hij de binnenwateren van Europa over om in York (VK) archeometrie te studeren, met een focus op eiwitten in de archeologie Hij promoveerde in 2017 op de ontwikkeling en toepassing van methodes om oude eiwitten te analyseren die bewaard zijn gebleven in Pleistoceen botmateriaal. Hij leidt een onderzoeksgroep aan de Universiteit van Kopenhagen en is uitgegroeid tot een wereldwijde leider in zijn vakgebied,